









Na een seizoennetje of 4 achterelkaar tweede te zijn geworden heeft "it fiifde" afgelopen zaterdag toch maar een besloten om het kampioenschap te pakken.
Dit gebeurde tegen Ropta Boys 3, een tegenstander welke Harkemase Boys in de regel wel ligt. Onder toeziend oog van een voor ons niveau ongekend aantal supporters, maar zonder een delegatie van het eigen bestuur was het vrij snel duidelijk dat it fiifde het in tegenstelling tot een weekje eerder het deze keer niet zou laten liggen. De Boys startten met Richard en Fokke Alma als aanjagers goed en fel en Ropta Boys kwam er niet aan te pas. Een goal kon niet uitblijven, en het was Anne Jaap die op een Maradona-achtige manier de 0-1 binnenwerkte ("Pluisje?"). Voor it fiifde echter geen reden om achterover te gaan leunen. Het zekere voor het onzekere nemende Harkemase Boys bleef doorjagen op elke bal. Ropta Boys wist hier niet goed raad mee, wat mooi geillustreerd werd toen Theo Dorhout van Ropta Boys de scherpe voorzet van Wopke op Fokke blijkbaar niet anders kon verwerken dan deze knoeperthard in eigen goal te koppen, 0-2.
Ropta Boys achtte het toen tijd om toch maar eens enige druk op de rood-witte verdediging te zetten, maar het blok Henk, Fokke Overzet en Johan Weening gaf onder leiding van ausputzert Johan Postma geen krimp. Sterker nog: een door Peet snel opgezette counter werd goed opgepikt door Richard. Deze maakt een beweging als wilde hij uit bijna onmogelijke hoek de bal over de Roptanese keeper schieten om dit vervolgens ook maar te doen. Een schitterende goal (een goal welke overigens ook te zien was op het spiksplinternieuwe Boys TV) en voor it fiifde de reden om al voorzichtig aan de meegebrachte schaal te denken.
Ropta Boys scoorde echter vrij vlotjes de 1-3 waardoor het nog even spannend leek te worden. Klaas Storm voorkwam met degelijk keeperswerk echter erger en toen "it fiifde" 10 minuten voor tijd een terecht toegekende penalty benutte (Fokke Alma, 1-4) was de titel eigenlijk al een feit. De tweede helft vonden beide teams het wel best, her en der werd nog gewisseld zodat alle spelers nog enigszins bezweet het veld afkwamen. Het eindsignaal van de prima leidende scheidsrechter was het beginsignaal van een groots en langverwacht feest, welke begon met de door Anne en Harm meegebrachte koele flesjes bier, de meegebrachte bloemen door de spelersvrouwen, het gehos met de meegereisde supporters, het tonen van de schaal, de fotoos op het veld en voor de door Waaksma gesponsorde bus, de champagne in de kleedkamer, het gezang met het nu al legendarische lied "Jim, je bent te lang voor de pony", de ontvangst op sportpark De Bosk en het op het bordes voor een mannetje of 3000 tonen van de schaal, de omhelzing van Henk de Jong en Willem Land, en de daaropvolgende ontvangst van de supportersvereniging met drank en wederom een schaal (nu met frituur). Tussendoor werd er gezongen, gedronken en elkaar verteld hoe goed we eigenlijk wel niet waren.
Na de bekerwinst van ons eerste elftal, hierbij nog van harte gefeliciteerd, is bij de heit en mem van Richard nog lang doorgefeest, alhoewel bij de schrijves dezes om 23.30 de luiken al bijna dichklapten. Rest ons nogmaals alle meegereisde supporters te bedanken voor de steun, biertjes, bloemen, fotoos en camerabeelden. Alhoewel voor sommigen niet meer dan logisch hebben wij dit zonder uitzondering bijzonder gewaardeerd. Ook Ropta Boys verdient de complimenten en dank voor de opvang, wedstrijdleiding en ontvangen bloemen.
![]() | ![]() | ![]() |
![]() | ![]() | ![]() |
![]() |




